Provinciale kern Oost-Vlaanderen

Aviornis
Verslagen

Busuitstap Kern Oost-Vlaanderen 9 oktober 2021

 

Covid is geruime tijd spelbreker geweest voor veel evenementen; maar was dat niet meer voor ons reisje op zaterdag 9 oktober ll.

Een ‘kleine’ bus moest op de valreep een grotere worden om voldoende plaats te bieden voor uiteindelijk 39 deelnemers.

Het uitgekiend programma bood voor elk wat wils, maar noopte het bestuur om de opstapplaatsen te beperken tot twee. Was het maar om de regelgeving die sinds mei 2009 van kracht is op rij- en rusttijden voor buschauffeurs behoorlijk te kunnen inpassen in de tijdsduur van onze trip.

De laatste deelnemers stapten rond 8 uur op de bus waarna het meteen anderhalf uur rijden werd naar Pelt, naar Bird Palace, de mini dierentuin van  vogelfanaat Noël Hendrikx en zijn gelijkgezinde eega, Patricia. Voor wie dit nog onbekend in de oren mocht klinken, surf maar eens naar https://www.instagram.com/bird_palace_pelt/.

Het werd een hartelijke begroeting door Noël en zijn echtgenote, die trouwens ook lid zijn van onze vereniging.

Noël leidde ons rond, vertrekkend aan de buitenvolières, bevolkt door diverse toerako’s en uitheemse duivensoorten, terwijl nieuwsgierige kroonkraanvogels ons aan de andere zijde van het pad nauwlettend volgden. Aan het einde van dat pad een ordinaire deur, en meteen een nieuwe verrassing : de toegang tot een geklimatiseerde ruimte met hoge volières, (half)tropische vogelsoorten en dito plantengroei.

Nog niet bekomen van deze unieke ervaring stonden we terug in open lucht, met andermaal een reeks volières met fazanten, waaronder de argus en zelfs een kroonduif. Dé attractie van het moment bood zich aan op het einde van dit wandelpad, vier hyper actieve pinguïns, wachtend op export naar China. Er kwam gewoon geen eind aan deze beleving met nog maar eens een rij kooien; deze keer bevolkt door een 25-tal diverse koppels papegaaien.

Een tas heerlijke koffie en cake, aangeboden door onze gastvrouw Patricia, rondde dit verbazingwekkend bezoek af.

Op de bus werd zeker nog nagekaart over deze beleving terwijl het richting Geel ging waar ons de lunch werd geserveerd.

Heel lang kon daar niet verpoosd worden omdat een nieuwe verrassing bij Marc Wuyts in Nijlen op ons wachtte.

En wat voor een verrassing !?  Een ordinaire straat met open en half open bebouwing; een vrij lange oprit naar een achtergelegen woning met een niet zo’n enorm grote tuin, maar waarin elke vierkante meter deed denken aan de Bijbelse Tuin van Eden.

Eenden in alle denkbare variaties tussen weelderige plantengroei in glashelder water met harlekijnen die zich aan een waterval in hun sas voelden; in een andere vijver een zeldzame eend nog broedend tussen plantenstengels naast een warmtelamp...Dartelende eenden in een waterpartij bovenop een soort aquarium met doorheen glas zichtbare koi’s  die zich aan al die drukte weinig gelegen lieten.  Op de begane grond een grasperk, bloemen en planten, een palmboom, een ‘set’ bananenbomen, waartussen verscholen een tuinhuisje met opkweekruimte voor nog  recent geboren eendjes onder warmtelampen…Inderdaad nog in oktober !

Ook hier een bijzonder gastvrije dame : koffie, thee en een variatie aan cakes. Het kon gewoon niet op !

De zonovergoten namiddag zat er bijna op wanneer de bus ons naar de laatste bestemming bracht :  stadsbrouwerij De Koninck in hartje Antwerpen.  Een drankje, een audiotour, nog maar eens een proevertje en daarna terug van weg geweest.

Een bijzonder gesmaakte trip. Vatbaar voor herhaling… maar ’t zal verduiveld moeilijk te evenaren zijn !

Eugène De Witte

Ruilbeurs Oost-Vlaanderen 26 september 2021

De voorbereiding van onze jaarlijkse ruilbeurs verliep dit jaar niet zonder hindernissen. Eerst dienden we om redenen van beschikbaarheid de beurs een weekje te verschuiven naar 26 september. Vervolgens was de coronaproblematiek, de vogelgriep in Menen en een minder gunstig kweekseizoen mede de oorzaak voor last minute goedkeuringen door de bevoegde instanties.

Uiteindelijk zijn we er alsnog in geslaagd om meerdere standhouders warm te maken voor ons evenement zodat er toch nog een 17-tal hokken bevolkt werden met eenden, fazanten, duiven,… Publiciteit via flyers in dierenzaken, op beurzen en markten, de geschreven pers, de radio, de sociale media en advertenties in buitenlandse magazines gaven het gebeuren voldoende weerklank. Hierdoor vond het gros van de aangeboden vogels alsnog een nieuwe eigenaar.

De opgekomen liefhebbers en nieuwsgierigen kwamen aldus ruimschoots aan hun trekken. De zon begeleidde hen naar de plaats van afspraak waar niet alleen de vogels maar ook videobeelden - dankzij de welwillende medewerking van onze promotiedienst – en een dierenarts die gratis advies verschafte, bij een natje en een droogje, present waren.

Het organiserend bestuur mocht de beurs dan ook afsluiten met een tevreden gevoel en de helpende eega’s danken voor hun onvermoeibare inzet achter de toog.

Nu maar hopen dat de evaluatie van het gebeuren voldoende positieve elementen oplevert zodat we er volgend jaar – het liefst coronavrij – opnieuw tegenaan kunnen gaan.

Etienne De Witte

Een onverschrokken wandeling bij stormweer.

Weermannen luidden al ruim een week de alarmbel. Zondag 9 februari 2020 bleef men bij voorkeur binnen. Een groot windveld zou ons en onze omliggende landen teisteren Diverse media voedden die berichtgeving. De schrik of minstens een onaangenaam gevoel  zat er dus dik in.

En niettegenstaande dát kwamen heel wat vogelspotters opdagen voor een degelijk georganiseerde wandeling in het gecontroleerd overstromingsgebied dat Berlare en Wichelen sinds enkele jaren rijk zijn.

Afspraak om 9.30 uur in Berlare, in de onmiddellijke omgeving van de ‘Paardeweide’.Een wetland waarin open water, riet en een mix van vossenstaart- en dottergrasland elkaar afwisselen. Met andere woorden een gebied waarin onze vogelliefhebbers hoopten aan hun trekken te komen.

Een onverdroten gids, die bij dit hondenweer helemaal uit West-Vlaanderen hierheen was gekomen, loodste de groep feilloos doorheen dit natuurgebied.

De eerste halte, links de schelde, recht een door rietvegetatie omsloten waterpartij. De steeds feller wordende wind joeg het kabbelend water oostwaarts, de rietkragen in. Op dat deinende water dátgene waarvoor de groep gekomen was : kuif-, krak-, berg-  en tafeleenden, tezamen met Europese wintertalingen, meerkoeten en meeuwen. Enthousiasme oversteeg het koudegevoel en een luchtspiegeling liet het wateroppervlak glinsteren. Een mooie aanzet voor een wandeling die eigenlijk nog maar juist begonnen was.

Zo ging het verder het grasland in langsheen een verhoogd fiets- en wandelpad dat de aanhoudende wind enigszins temperde. Ook putters en enkele vinken maakten van die bescherming gebruik terwijl ze zich tegoed deden aan afgevallen zaden tussen afgestorven planten. Een foeragerende grote zilverreiger, een paartje knobbelzwanen, een overvliegende buizerd en één enkele grazende ree maakten dit plaatje rond.

Het verhoogd fiets- en wandelpad werd gekruist… een ander biotoop in. Smalle paadjes omzoomd door struiken en bomen, langsheen schaarse waterplassen en aan de andere zijde enkele verloren weiden met paarden en geiten.

De terugweg was ingeluid. Die natuurlijke bescherming deed vergeten dat de wind die andere kant nog altijd hoogtij vierde… tot even verderop een afknakkende canadaboom neerplofte. Dit kon echter de euforie niet meer temperen. De uitdaging was aangegaan en het succes verzekerd.

Inmiddels middag en tijd om de honger te stillen. Wat verderop in een restaurantje aan Overmere-donk was vooraf gereserveerd en werd de wandeling als het ware bezegeld.

Voldaan terug huiswaarts; geen groter contrast met wat nog komen moest…

 

                                                                                                                                                       Eugène De Witte